مایکل جکسون-EMJJ7

Michael Jackson-EMJJ7

مایکل جکسون-EMJJ7

Michael Jackson-EMJJ7

مایکل جکسون-EMJJ7
بزرگترین وبلاگ مایکلی فارسی.
نویسندگان

۵۵ مطلب با موضوع «دانلود مستند و حقایق،زندگی نامه،سخنرانی ها ،مصاحبه و فایل های کم یاب» ثبت شده است

دروغ تکراری دکتر مریض موری

«دروغ پزشک (قاتل) مایکل جکسون درباره عقیم‌سازی شیمیایی مایکل در کودکی چیز جدیدی نیست»


(قسمت اول)

 
کانرد موری، پزشکی که در مرگ مایکل جکسون در سال ۲۰۰۹ گناهکار شناخته و زندانی شد، پس از مرگ جو جکسون، در ویدئوی مصاحبه ۶۹ ثانیه‌ای سایت Blast، او را «بدترین پدر برای فرزندانش در طول تاریخ» نامید. موری ادعا کرد که مایکل به او گفته است که در کودکی «از دست پدرش رنج‌های بسیاری را تحمل کرده است.»
 
موری ۶۵ ساله، در این ویدیوی شوکه‌کننده، از بزرگ خاندان جکسون به شدت انتقاد کرد و مدعی شد که «او مایکل را با استفاده از مواد شیمیایی، یعنی با تزریق هورمون عقیم کرد تا صدای زیر او را حفظ کند.» او در ادامه گفت: «من برای مرگ این مرد بی‌رحم و شیطان‌صفت، جو جکسون، حتی یک قطره اشک هم نمی‌ریزم. می‌گویند فقط انسان‌های نیک جوان‌مرگ می‌شوند. امیدوارم جو جکسون در جهنم به رستگاری برسد.»
او همچنین به طرز مضحکی ادعا کرد که خیلی خوب از مایکل جکسون مراقبت کرده بوده است!
 
این اظهارات موری تنها تکرار ادعاهایش در کتاب «This Is It! اسرار زندگی دکتر کانرد موری و مایکل جکسون» است که در سال ۲۰۱۶ چاپ شد. او در این کتاب جو را به این متهم کرد که به مایکل در سن دوازده سالگی به اجبار هورمون تزریق کرده است تا هم جوش‌های او را درمان کند و هم مانع تغییر صدایش شود.
 
این اظهارنظر بی‌پایه و اساس و وقیحانه خشم پاریس و پرینس جکسون را برافروخت.
 
دو فرزند ارشد مایکل تصویری کاملاً متفاوت از جوزف، پدربزرگشان، مدیر برنامه‌های پدرشان و پدر ۱۱ فرزند را به جهان معرفی کرده‌اند. پرینس ۲۱ ساله، یکی از عکس‌های خانوادگی‌شان را در صفحه اینستاگرام خود به اشتراک گذاشت و زیر آن نوشت: «تو به من یاد دادی که به اسم جکسون و به معنای واقعی آن افتخار کنم، تو به من یاد دادی که در برابر سختی‌ها ازخودگذشتگی نشان بدهم، و از همه مهمتر قدرت و شهامت را به من نشان دادی.»
 
نیازی به گفتن نیست که خاندان جکسون به راحتی از کنار این اظهارات موری نخواهند گذشت! بنا به گزارش یکی از منابع، «آنها با وکیلانشان تماس گرفته‌اند و قصد دارند هر کاری را که لازم است انجام دهند تا کانرد موری را ساکت کنند. پاریس سر هر مسئله‌ای خیلی عصبانی می‌شود و مرگ جوزف برایش بسیار دردناک بوده است و نمی‌تواند باور کند که مردم چطور می‌توانند درست بعد از مرگ او کمر به نابودی‌اش ببندند.» این منبع مطلع همچنین افزود: «همه می‌دانند که مایکل مشکلات زیادی با پدرش داشت. همگی آنها با جو مشکل داشتند. اما اگر به خاطر جو نبود آنها هیچ‌وقت این زندگی مرفهی که امروز از آن برخوردارند را نداشتند.»
 
جوزف جکسون، که چندی پیش در سن ۸۹ سالگی بر اثر سرطان درگذشت، در ۲۵ ژوئن ۲۰۱۰ علیه موری اقامه دعوی کرد چراکه معتقد بود پسرش مرگی غیرعادلانه داشته است، هر چند نتوانست ادعای خود را ثابت کند و در ۱۵ آگوست ۲۰۱۲ دعوی خود را کنار گذاشت. اما طی اقامه دعوی دیگری از سوی سه فرزند مایکل جکسون و مادرش در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۰ علیه شرکت AEG، در ۷ نوامبر ۲۰۱۱، کانرد موری گناهکار شناخته شد و به جرم قتل غیرعمد به چهار سال زندان محکوم شد (که البته بعد از گذراندن ۲ سال در زندان بخشودگی گرفت). پس از اعلام حکم و پایان جلسه دادگاه، جو جکسون به گزارشگران تنها یک کلمه گفت: «عدالت.»
 
شایان ذکر است، پزشک دیگری نیز در سال ۲۰۱۱ این اتهام بی‌اساس را به جوزف جکسون وارد کرده بود. الن برانشارو، استاد جراحی عروق بیمارستان دانشگاه تیمون در مارسی فرانسه، در کتابی با عنوان «مایکل جکسون: راز یک صدا» ادعا کرد که این خواننده در سن دوازده سالگی با استفاده از هورمون ضدمردانه ساختگی سیپروترون به طور شیمیایی عقیم شده بود. او به عنوان مدرک ادعای خود به این اشاره کرد که مایکل در کودکی از مشکل جوش زدن رنج می‌برد و سیپروترون مؤثرترین درمان به نظر می‌رسد. او در این کتاب توضیح داد: «این دارو جلوی بلوغ را می‌گیرد و صدا نمی‌تواند بالغ شود.» و افزود: «مایکل جکسون هیچ‌گاه خواندن را متوقف نکرد.»

========================

(قسمت دوم)

درست است، مایکل هیچ‌گاه خواندن را متوقف نکرد، حتی در دوران نوجوانی. اما تغییر صدای او در این دوران به طور طبیعی کاملاً محسوس است و هیچ نشانی از بلوغ زودرس یا دیررس در او دیده نمی‌شود. مایکل جکسون نیز همچون همسالان خود سیر رشد طبیعی خود را داشت. از طرفی کسانی که مایکل را از نزدیک می‌شناختند می‌دانستند که او صدای بم‌تری دارد ولی به توصیه استادان پرورش صدایش در موتاون زمانی که به سن بلوغ رسیده بود همیشه با صدای زیر و آهسته حرف می‌زد تا همچنان بتواند نت‌های بالا در آهنگ‌های جکسون فایو را به خوبی بخواند و در کل از تارهای صوتی و صدای خود به خوبی محافظت کند. همچنین بعدها به توصیه سِت ریگز، استاد پرورش صدایش از دهه هشتاد به بعد، او این رویه را حفظ کرد. لاتویا جکسون (نوه‌ی عموی مایکل) نیز در مصاحبه‌ای گفته بود که مایکل در اصل صدای بم‌تری از آنچه که معمولاً می‌شنیدید داشت.

همچنین مایکل در دوازده سالگی هنوز بسیار کودک بود و با سن بلوغ بسیار فاصله داشت و هیچ نشانه‌ای از جوش‌های دوران بلوغ در صورتش پدیدار نشده بود. این عارضه طبیعی برای او نیز همچون بسیاری از پسران نوجوان از سن ۱۶ سالگی آغاز شد که در عکس‌های آن دوران مشهود است. او و برای درمان این مشکل از روش‌های معمول تخلیه و لایه‌برداری سطحی پوست استفاده می‌کرد و از اواخر دهه هشتاد دکتر آرنولد کلِین با استفاده از روش‌های مختلف از تخلیه و جراحی آکنه گرفته تا تزریق‌های کورتیکوستروئید و تجویز رتینوئید سعی کرد این مشکل او را به طور کامل برطرف و اِسکارهای او را درمان کند.

اما عقیم‌سازی شیمیایی چیست؟
این شیوه از عقیم‌سازی از طریق داروهای کم‌کننده میل جنسی، به منظور کاهش شهوت و اعمال جنسی، درمان سرطان یا برخی مشکلات دیگر صورت می‌گیرد. برخلاف عقیم‌سازی از طریق جراحی که در آن غدد جنسی برداشته می‌شوند، در عقیم‌سازی شیمیایی هیچ عضوی از بدن حذف نمی‌شود و فرد به طور کامل عقیم نمی‌شود. همچنین اصلاً تغییر صدای مردان در لیست عوارض عقیم‌سازی شیمیایی وجود ندارد. در صورت قطع این درمان نیز توانایی جنسی به فرد بازمی‌گردد، هرچند عوارض آن، نظیر کاهش تراکم استخوان و چاقی، تقریباً برای همیشه در فرد باقی می‌ماند که منجر به بیماری‌های قلبی‌عروقی و پوکی استخوان می‌شود. گاینکومستیا یا بزرگ شدن پستان مردانه از عوارض دیگر عقیم‌سازی شیمیایی است.

با این توضیحات، کدام یک از این عوارض و علایم را به خاطر دارید که در سنین نوجوانی یا بعدها در مایکل دیده‌ شده باشد؟
هیچکدام.

========================

به نقل از انجمن حامیان مایکل جکسون

۱ نظر ۳۰ تیر ۹۷ ، ۱۵:۳۹
Michael Jackson

جو جکسون در کنار پسرش مایکل جکسون آرمید

«جو جکسون طی مراسم تدفینی خصوصی در همانجایی که پسرش مایکل آرمیده به خاک سپرده شد»

جوزف جکسون، پدر خانواده موسیقی اسطوره‌ای جکسون‌ها در روز دوشنبه سوم جولای ۲۰۱۸ به خاک سپرده شد.

جوزف، که در سن ۸۹ سالگی در ۲۷ ژوئن بر اثر سرطان پانکراس درگذشت، طی مراسم تدفینی خصوصی در پارک یادبود فارست لان شهر گلندیل در کالیفرنیا در کنار مقبره پسر اسطوره‌ای‌اش مایکل به خاک سپرده شد.

فرزندان و نوه‌های جوزف، از جمله جنت و جکی جکسون، در این مراسم حضور داشتند. پس از مراسم تدفین، در مراسم ناهار، بلنکت پسر کوچک مایکل جکسون، لاتویا و کاترین نیز در میان جمع دیده شدند.

در فضای مجازی نیز یادداشت‌ها از طرف هر یک از اعضای خانواده بزرگ جکسون برای گرامیداشت جوزف سرازیر شد. پاریس جکسون، که اکنون دختری بیست ساله شده است، در پست عاشقانه‌ای به همراه عکسی از دستان خودش که دست ضعیف و رنجور پدربزرگش را در تخت بیمارستان گرفته بود، برای او در اینستاگرام نوشت: «گذراندن اون چند دقیقه آخر با تو برای من همه‌چیز بود. این که تونستم قبل از خداحافظی تمام اون حرف‌هایی رو که باید بهت می‌گفتم رو بگم سعادت بزرگی بود. تمام اون لحظات با تو بودن رو تا روزی که بمیرم در خاطرم عزیز نگه می‌دارم، بخصوص آخرین لحظاتمون رو. این که تونستم دستت رو بگیرم، کنارت دراز بکشم و بغلت کنم، تمام گونه‌ها و پیشونیت رو بوسه‌بارون کنم، برای من خیلی بیشتر از چیزی که فکرش رو بکنی ارزش داشت. نقل کردن نصیحت‌هایی که وقتی بچه بودم بهم می‌گفتی و دیدن برق تو چشمات، گفتن خاطراتی که بابام از تو برام تعریف می‌کرد، جوکی که بهت گفتم و برای آخرین بار صدای خنده‌ت رو شنیدم. قلبم از دونستن اینکه اونطور از هم جدا شدیم سرشار (از انرژیه).» او در ادامه این پست بلندش نوشت: «هیچ کدوم از ما اگه به خاطر تو نبود اصلاً به اینجایی که الان هستیم نمی‌رسیدیم. تو قوی‌ترین مردی هستی که می‌شناسم. کارهایی که تو در زندگیت کردی در تاریخ باقی خواهد موند، و همینطور خودت، به عنوان یکی از بزرگترین پدرسالارهایی که تا بحال زیسته.»

همچنین خانواده جکسون در خطاب به مردم در بیانیه‌ای نوشتند: «ما از شما به خاطر تمام حمایت‌هایی که به ما در غم از دست دادن بزرگ خاندانمان نشان می‌دهید تشکر می‌کنیم. ما عزادار پدرمان هستیم و زندگی مردی را گرامی می‌داریم که فداکاری‌های زیادی کرد تا زندگی و موفقیتی را که امروز از آن برخورداریم به ما ببخشد. از همگی شما سپاسگزاریم که در طول این مدت به حریم خصوصی ما احترام می‌گذارید.»

اندی مددیان، خواننده ایرانی، نیز در این مراسم حضور داشت.


خیلی کوتاه درباره اوایل زندگی جوزف جکسون:
جوزف والتر جکسون در روز ۲۶ جولای ۱۹۲۸ در شهر فانتین هیل ایالت آرکانزاس به دنیا آمد. پدرش ساموئل جکسون (۱۸۹۳-۱۹۹۲) استاد دانشگاه و مادرش کریستال لی کینگ (۱۹۰۷-۱۹۹۷) بود. جوزف در بین پنج فرزند خانواده بزرگترین بود و تبار آفریقایی و آمریکایی بومی (سرخ‌پوستی) داشت. جوزف پدری بسیار مستبد و سختگیر داشت و همانطور که خود در کتاب خاطراتش نوشته «کودکی تنها بود که اندک دوستانی» داشت. در دوازده سالگی پدر و مادرش از هم طلاق گرفتند. مادرش به همراه برادران و خواهرش به شیکاگوی شرقی در ایندیانا رفت و او به همراه پدرش به اوکلند در کالیفرنیا رفت و تا هجده سالگی به همراه پدرش در آنجا زندگی کرد. بعد از ازدواج مجدد پدرش به شیکاگوی شرقی رفت تا با مادر و برادران و خواهرش زندگی کند. او در کارخانه فولاد اینلند مشغول به کار شد و دبیرستان را رها کرد. او در آن زمان همچنین به دنبال آرزوی بوکسور حرفه‌ای شدن رفت و به موفقیت‌هایی نیز رسید. در همان زمان کاترین هفده ساله را دید. اما ابتدا با زن دیگری ازدواج کرد و به یک سال نکشید که از هم جدا شدند و بعد از آن با کاترین دوست شد و در ۵نوامبر۱۹۴۹ با هم ازدواج کردند و در ژانویه۱۹۵۰ خانه دوخوابه کوچکی را در خیابان «۲۳۰۰جکسون» نزدیک شیکاگوی شرقی در شهر گری ایالت ایندیانا خریدند و این آغاز زندگی پربار آن دو شد. جوزف برای حمایت از خانواده امید و آرزویش برای بوکسور شدن را رها کرد و در همان کارخانه فولادسازی به عنوان راننده جرثقیل تمام وقت مشغول به کار شد. اما حقوق او کفاف خانواده بزرگش را نمی‌داد و به همین خاطر شغل دوم تمام‌وقت دیگری را در یک کارخانه ریخته‌گری در شیکاگوی شرقی شروع کرد. کاترین هم در همین اثنا با کار نیمه‌وقت در فروشگاه سیرز گری در تأمین مخارج زندگی کمک می‌کرد و به رشد و تربیت ۹فرزندشان رسیدگی می‌کرد. در طول این مدت جوزف که به موسیقی نیز بسیار علاقمند بود و گیتار می‌زد برای مدتی کوتاه با گروهی به اسم فالکونز در کافه‌ها اجرا می‌کرد. تا اینکه در اوایل دهه۶۰ به استعداد پسرانش در موسیقی پی برد و این آغاز رویایی بود که جوزف و تمام افراد خانواده جکسون با سختکوشی وصف‌ناشدنی آن را برآورده ساختند.

================

به نقل از انجمن حامیان مایکل جکسون

۱ نظر ۲۲ تیر ۹۷ ، ۰۲:۱۵
Michael Jackson

مایکل جکسون و فردی مرکوری(خواننده گروه کوئین)

خط زمان
پنج‌شنبه ۵ جولای ۱۹۸۴

تک‌آهنگ State of Shock از آلبوم ویکتوری گروه جکسونز منتشر شد.

مایکل متن این آهنگ را به همراه گیتاریست رندی هانسن نوشت، اما آهنگسازی و تهیه و تنظیم آن را خودش انجام داد.

او از آنجا که در آن زمان (۸۳-۱۹۸۱) با مرکوری روی ضبط چند آهنگ کار کرده بود، مثلاً آهنگ منتشرنشده Victory که همنام آلبوم گروه جکسونز بود و آهنگ There Must Be More to Life Than This برای آلبوم Mr. Bad Guy فردی مرکوری، در ابتدا قصد داشت این آهنگ را با همخوانی فرِدی مرکوری ضبط کند و حتی آن را برای آلبوم تریلر پیشنهاد داده بود. اما به خاطر برنامه‌های زمانی متفاوت مرکوری ضبط آن ناتمام ماند و در آخر آن را با میک جگر، خواننده گروه معروف رولینگ‌استونز، و برادران خودش خواند.

این تک‌آهنگ در آمریکا بسیار موفق بود و تا رتبه ۳ جدول ۱۰۰ آهنگ برتر بیلبورد بالا آمد و در جدول بهترین تک‌آهنگ‌های انگلستان به رتبه ۱۴ رسید.

در سال ۲۰۰۲ نسخه اولیه‌ای از این آهنگ با همخوانی جکسون و مرکوری در اینترنت نشر یافت.

کریستوفر اندرسن در کتابش با عنوان «مایکل جکسون: غیرمجاز» درباره این آهنگ توضیح داده و در مورد میک جگر نوشته است: «خواننده اصلی گروه رولینگ‌استونز به دیده حسرت به موفقیت خارق‌العاده تریلر نگاه می‌کرد. او به عنوان یک هنرمند به کار مایکل جکسون احترام می‌گذاشت.» و در ادامه افزود که آرتور کالینز، رئیس وقت شرکت رولینگ‌استونز رکوردز می‌گفت: «مایکل جکسون تمام فکر میک را به خود مشغول کرده بود. او می‌خواست از تمام جزئیات زندگی مایکل سر دربیاورد، درباره قراردادهایش با کمپانی کلمبیا، درباره فروش تک‌آهنگ‌های تریلر...».

آهنگ State of Shock آخرین آهنگ برادران جکسون بود که در شمار ۱۰ آهنگ برتر جدول بیلبورد قرار گرفت و موفق به کسب صفحه طلا شد.

============================

به نقل از انجمن حامیان مایکل جکسون

۳ نظر ۱۸ تیر ۹۷ ، ۰۷:۵۴
Michael Jackson

مصاحبه هریسون فانک

مصاحبه هریسون فانک، عکاس شخصی مایکل جکسون، با روزنامه گاردین (۲۰ ژوئن ۲۰۱۸)


(قسمت اول)

هریسون فانک دهه‌های پرشور و پرماجرایی را به ثبت تصاویر زندگی خارق‌العاده این اسطوره پاپ گذراند. او در مصاحبه با روزنامه گاردین داستان پشت عکس‌های مورد علاقه‌اش از مایکل جکسون، از ملاقاتش با ماندلا و در آغوش گرفتن او تا زدن کرم پودر به صورتش در پشت‌صحنه یکی از کنسرت‌ها، را تعریف کرد.

هریسون گفت: «من و مایکل زبان خودمان را داشتیم. کلمه رمزمان همیشه یک چیز بود. او از من می‌پرسید: هریسون، می‌تونی جادو کنی؟ و هیچ‌چیز کمتر از آن قابل قبول نبود.» فانک تنها عکاسی بود که بیشتر از هر شخص دیگری به مایکل نزدیک شد. او از اواخر دهه ۱۹۷۰ تا زمان مرگش در ژوئن ۲۰۰۹ با مایکل کار کرد و شاهد تمام تغییرات او بود، از زمانی که به یک ستاره مبدل گشت تا زمانی که مشهورترین فرد روی کره زمین شد، و تمام آنها را ثبت کرد.

مایکل جکسون که تحت تأثیر هنرمندی و همه‌فن‌حریفی فانک شده بود در سال ۱۹۸۴ او را به عنوان عکاس رسمی خود برای تور ویکتوری استخدام کرد. فانک گفت که فوراً متوجه خیل عظیم رسانه‌هایی شد که دور مایکل حلقه زدند. افراد روپرت مورداک به من زنگ زدند و واقعاً از من التماس می‌کردند که مخفیانه عکسی از تمرینات مایکل را به آنها بدهم. من این موضوع را به مایکل گفتم و با هم به آن خندیدیم. اما اینکه من واقعیت را به او گفتم باعث شد اعتمادی بین ما شکل بگیرد.»

در نتیجه، در طول تور ویکتوری، به فانک اجازه داده شد که به مایکل دسترسی بی‌سابقه‌ای داشته باشد. یکی از خصوصی‌ترین عکس‌هایی که فانک گرفته است، مایکل را در حال گریم کردن نشان می‌دهد، کاری که او بسیار به آن افتخار می‌کرد (به اینکه خودش به تنهایی می‌توانست این کار را انجام دهد و به گریمور احتیاجی نداشت). فانک گفت: «او و جرمین خیلی دوست داشتند که گریمشان را خودشان انجام دهند.» و در ادامه توضیح داد: «مایکل به تدریج به ظاهر خود بیشتر و بیشتر اهمیت می‌داد و مصمم بود تحت تأثیر استادان بزرگی همچون جین کلی، فرد استر و جیمز براون ظاهر آراسته و زیباتری داشته باشد.»

در یکی از عکس‌های مورد علاقه فانک از مایکل که آن را در دهه ۹۰ ثبت کرد، مایکل جکسون را می‌بینیم که بازوان خود را به شکلی تقریباً مسیح‌گونه به دو سو باز کرده است. فانک گفت: «مردم می‌گویند مایکل عقده‌ی مسیح بودن داشت. اما این حرف مرا به شدت عصبانی می‌کند، چون به هیچ‌وجه حقیقت نداشت. من برای گرفتن این عکس یک دلیل کاربردی داشتم. مایکل دستان بسیار بزرگی داشت و من می‌خواستم بیشترین استفاده را از آنها داشته باشم زیرا بسیار گویا بودند، و شیوه خوبی برای او بود که بتواند دنیا را در آغوش بگیرد. روی آن صحنه، تمام وجود او معطوف به التیام بخشیدن دنیا بود، بنابراین آن دستان بزرگ و گویا کمک بسیار مهمی به او می‌کرد تا بتواند با مردم حرف بزند.» همچنین افزود: «او هنگام صحبت کردن جوری از دستانش استفاده می‌کرد که فکر می‌کردی یک ایتالیایی است!»

در یکی دیگر از عکس‌های فانک مایکل را می‌بینیم که کتابی را جلوی صورت خود گرفته است. این یک عکس بسیار شخصی است که به منظور استفاده در یکی از تبلیغات «دایرة‌المعارف کتاب جهان» گرفته شد که قرار بود در بین مدارس آمریکا توزیع شود. «کارگردان هنری به من اختیار تام داد تا هر کاری می‌خواهم انجام دهم، پس من هم واقعاً تصمیم گرفتم با کم کردن محدودیت‌هایم هرآنچه را که می‌خواستم امکان‌پذیر سازم. چشمان مایکل متمایزکننده‌ترین ویژگی او بود که خیلی بیشتر از پاهایش معرف او بودند. می‌دانستم که با متمرکز کردن لنزم روی چشمان او می‌توانم روح او را ثبت کنم و این دقیقاً همان چیزی است که در این عکس اتفاق افتاد.»

اما آیا مایکل واقعاً از روی خجالت صورتش را پوشاند؟ «شاید. اما خجالتی بودن و درون‌گرایی مایکل هرگز مانع توانایی او برای کار با من به عنوان یک عکاس نشد. مایکل می‌دانست که به لحاظ هنری دقیقاً چه می‌خواست، حتی شاید تا دو سال آخر عمرش، زمانی که افراد نادرستی او را احاطه کرده بودند، طوری که اصلاً فکرش را هم نمی‌کرد.»

فانک قرار بود از تور This Is It هم عکاسی کند. جکسون آماده بود که تمام ۵۰ کنسرت را پشت سر هم در سالن O2 Arena در لندن اجرا کند. اما، ۲۰ روز پیش از اولین شب، او بر اثر ایست قلبی ناشی از مسمومیت با داروی بیهوشی درگذشت. فانک گفت: «به همان اندازه که دوست ندارم راجع به این پایان حرف بزنم، می‌خواهم بگویم که او توسط افرادی نابود شد که فقط به دنبال منافع مالی خودشان بودند. می‌توانم به شما بگویم که بخش بزرگی از برنامه‌های او برای بعد از تور This Is It انجام کارهای خیریه و استفاده از تأثیر و نفوذ خود برای بهتر کردن اوضاع بشریت بود.»


======================

(قسمت دوم)

در سال ۲۰۰۳، به مایکل جکسون اتهام کودک‌آزاری زدند، اما بعداً در ۱۳ ژوئن ۲۰۰۵ تبرئه شد. این خاطره هنوز موجب خشم فانک می‌شود. او در این خصوص گفت: «تمام آن اتهامات و بدبختی‌هایی که کشید... اجازه بدهید این را از شما بپرسم: بهترین راه برای تخریب کسی که قصد دارد تغییرات مثبت عظیمی در وضعیت کودکان جهان ایجاد کند، جز بی‌اعتبار ساختن او در همین زمینه چه می‌تواند باشد؟»

شاید بتوان آگاهی مایکل از قدرت عکاسی را در اوایل دهه ۱۹۹۰ بهتر از هر زمان دیگری دید. در آن زمان، او روزی با الیزابت تیلور و نلسون ماندلا، که به تازگی از زندان رهایی یافته بود، دیدار داشت و از فانک خواست که از آنها عکس بگیرد. فانک گرفتن این عکس را، که در آن مایکل و الیزابت و نلسون ماندلا به طور سرایت‌کننده‌ای لبخند می‌زنند، به یاد ماندنی‌ترین اتفاق حرفه‌اش می‌داند.

فانک گفت: «ماندلا از دیدن مایکل بسیار هیجان‌زده بود. او به همراه تمام افراد خانواده‌اش آمده بود. مدیران روابط عمومی به من گفتند که برای عکاسی خیلی وقت ندارم، اما مایکل همه آنها را بیرون انداخت و اجازه داد که من با خیال راحت از آنها عکس بگیرم. نمی‌خواستم عکس بی‌حالی از آنها بگیرم، به همین خاطر به آنها پیشنهاد دادم که روی پشت هم بپرند یا همدیگر را بغل کنند. لیز تیلور به من گفت: هریسون، تو که می‌دانی من کمردرد دارم! و نلسون گفت که خیلی پیر است و به شوخی گفت که در عوض می‌خواهد پاهایش را بالا بگذارد. من هم سعی کردم آن لذت آن لحظات شگفت‌انگیز را ثبت کنم.»

فانک سپس آنها را دید که به اتاق جلسه رفتند تا درباره نقشه‌هایشان برای براندازی آپارتاید، بهبود حقوق زنان، رسیدگی به بحران ایدز و جرم و جنایت در آفریقا بحث کنند. او ادعا کرد که جکسون به خوبی آگاه بود که آن عکس چطور می‌توانست به تلاش ماندلا برای به دست آوردن ریاست‌جمهوری آفریقای جنوبی کمک کند.

«این عکس تقریباً در ۴۰۰ روزنامه چاپ شد. حقیقتاً عکس قدرتمندی بود. سال بعد، مایکل برای فیلمبرداری ویدئوی They Don’t Care About Us به آفریقا رفت. او برای نلسون حاضر بود هر کاری بکند. مایکل و لیز برای کمپین ریاست‌جمهوری او کمک‌های بسیار سخاوتمندانه‌ای کردند. من معتقدم او و نلسون دوستان خوبی برای هم بودند، و مایکل همچون ماندلایی در عرصه موسیقی بود، از این نظر که او نیز موانع زیادی را از میان برداشت. به یاد داشته باشید، مایکل یکی از اولین سوپراستارهای سیاهپوست در جهان بود.»

اما وجهه‌ی مایکل جکسون به طور چشمگیری شروع به تغییر کرد. برخی منتقدین به او این اتهام را زدند که او از سیاه بودن خودش شرم دارد و اعتیاد خطرناکی به جراحی پلاستیک پیدا کرده است. با این حال، فانک پافشاری کرد که مایکل در واقع قربانی کمپین «بی‌رحمانه» رسانه‌ها بود و از بیماری ویتیلایگو که مخرب رنگدانه‌های پوست بود رنج می‌برد (ادعایی که دکتر کریستوفر راجرز، پزشک مسئول کالبدشکافی جکسون آن را تأیید کرده است). فانک گفت: «تمام آن گزارش‌ها یک مشت چرندیات بود. او نمی‌خواست خودش را سفید کند یا از این مشکل خودش را نجات بدهد. او عمیقاً افتخار می‌کرد که یک سیاهپوست است. مایکل از نوعی بیماری پوستی رنج می‌برد، که ظاهرش را تغییر داد، و من به عنوان عکاسش باید از عهده چنین مشکلی برمی‌آمدم و نورپردازی او را متناسب می‌کردم. به نظرم مشکل این بود که مایکل به‌شدت می‌خواست که پوستش یکدست دیده شود. من آن موقع فتوشاپ نداشتم، بنابراین خودم صورت مایکل را با نور روشن می‌کردم و برای اینکه او را در بهترین حالتش نشان دهم تکنیک‌های خاصی داشتم.»


======================


(قسمت سوم)

فانک، که ظاهراً از مایکل منبع بی‌پایانی از داستان دارد، با صدایی ملایم و با لهجه نیویورکی حرف می‌زند. او با هیجان یکی از خاطراتش را به یاد می‌آورد که روزی در دیزنی‌لند با مایکل ۹ بار پشت سر هم سوار ترن هوایی Space Mountain شدند. مایکل سعی داشت فانک را راضی کند که برای بار دهم سوار شوند اما فانک دیگر حالت تهوع گرفته بود و احساس می‌کرد پاهایش مثل ژله سست شده بودند. آنها در زمین بازی نورلند جکسون هم اغلب سوار کشتی وایکینگ‌ها می‌شدند.

فانک گفت: «من روبروی مایکل نشسته بودم و با دوربینم از او عکس می‌گرفتم، که او همان موقع به مأمور کنترل وسیله بازی گفت آن را تندتر و تندترش کند. من جیغ‌زنان به مایکل گفتم که دارد کاری می‌کند که دوربینم را از دست بدهم و او هم جیغ‌زنان جواب داد که، من هم نمی‌خوام کلوچه‌هام رو از دست بدم!» او در جیب پیراهنش کلوچه گذاشته بود.

اما، با وجود تمام خوشی‌هایی که آنها با هم داشتند، بهترین خاطره‌ای که فانک از مایکل جکسون به یاد دارد خاطره‌ای تیره است. او به یاد می‌آورد که روزی با مایکل در سالن تئاترش در نورلند نشسته بودند و فیلم زندگی‌نامه‌ای What’s Love Got To Do With It (چه ربطی به عشق دارد؟) را تماشا می‌کردند، فیلمی که در سال ۱۹۹۳ بر پایه زندگی تینا ترنر ساخته شد و در آن درباره رابطه سواستفاده‌گرانه بین تینا و آیک گفته می‌شود. هنگام تماشای این فیلم مایکل گریه می‌کرد.

«صحنه‌ای که در آن آیک تینا را کتک می‌زد را داشتیم می‌دیدیم که مایکل یکباره به گریه افتاد. از او پرسیدم که آیا می‌خواهد فیلم را قطع کنم اما با علامت به من نشان داد که بگذارم ادامه پیدا کند. او دستم را محکم فشرد. من در آن لحظه انسانیت او را عمیقاً احساس کردم.» فانک با خنده‌ای ادامه داد: «بعد از اینکه فیلم تمام شد، از سالن بیرون رفتیم و مایکل از من خواست که با او بروم و سوار ماشین‌بازی برقی شویم و ماشین‌هایمان را به هم بکوبیم. به‌طور خیلی خطرناکی بازی کردیم و واقعاً به طرف هم حمله‌ور می‌شدیم. او مثل یک بچه‌ی بزرگ بود.»

مایکل جکسون تنها ستاره‌ای نبود که به فانک روی آورد. او از هنرمندان دیگری همچون دیوید بویی، تینا ترنر و ایمی واینهاوس نیز عکاسی کرده است. تعدادی از عکس‌های فانک از مایکل جکسون در نمایشگاه «مایکل جکسون: روی دیوار» در گالری ملی پرتره لندن نیز به نمایش گذاشته شده است.

هریسون فانک، که در لس‌آنجلس کار می‌کند، بسیار خوشحال است از اینکه حرفه‌اش با عکس‌هایی که او از مایکل جکسون گرفته است شناخته شود. او گاهی در خیال خود صدای مایکل را می‌شنود که از او خواهش می‌کند که یک بار دیگر امتحان کند، صدای او را می‌شنود که می‌گوید: «بیا جادو کنیم.» 


======================

به نقل از انجمن حامیان مایکل جکسون

۱ نظر ۱۵ تیر ۹۷ ، ۰۳:۱۷
Michael Jackson

Joseph Jackson

Joseph Jackson
 1928 - 2018


سخنان مایکل جکسون درباره پدرش

(دانشگاه آکسفورد، سال ۲۰۰۱)

پدرم در مدیریت نابغه بود و من و برادرانم موفقیت حرفه‌‌ای‌مان را بسیار مدیون او هستیم که ما را تحت فشار شدید قرار می‌داد. او مرا جوری بار آورد که یک شومن باشم و تحت هدایت او امکان نداشت که بتوانم قدمی را اشتباه بردارم.

یادم می‌آید که یکبار وقتی حدوداً چهار سالم بود، کارناوال کوچکی از محله‌مان گذر می‌کرد و او مرا بلند کرد و روی یک اسب پونی گذاشت. این حرکت کوچکی بود، شاید چیزی که بعد از پنج دقیقه فراموشش کرد. اما به خاطر همان لحظه، او این جایگاه ویژه را در قلبم دارد.

او واقعاً مرا دوست داشت، و من این را می‌دانم. چیزهای کوچکی بود که این را نشان می‌داد. بچه که بودم خیلی چیزهای شیرین دوست داشتم ــ همه‌مان دوست داشتیم. محبوبترین خوراکی من دونات شکری بود و پدرم این را می‌دانست.

بنابراین هر چند هفته یکبار که موقع صبح از راه‌پله پایین می‌آمدم روی پیشخوان آشپزخانه پاکت بزرگی پر از دونات شکری می‌دیدم. بدون هیچ یادداشت و توضیحی. فقط دونات‌ها آنجا بودند. مثل این بود که بابانوئل آمده باشد. گاهی به ذهنم می‌رسید که شب را بیدار بمانم تا بتوانم او را وقتی که آنها را آنجا می‌گذارد ببینم. اما درست مثل وقت‌هایی که بابانوئل می‌آمد، نمی‌خواستم این جادو را خراب کنم چون می‌ترسیدم که دیگر هیچ‌وقت این کار را نکند. پدرم باید آنها را یواشکی موقع شب آنجا می‌گذاشت تا کسی نتواند او را، وقتی که حواسش نیست، ببیند.

او از نشان دادن احساسات انسانی هراس داشت، او چنین چیزی را درک نمی‌کرد یا نمی‌دانست چطور باید این کار را بکند. اما دونات را می‌دانست. وقتی اجازه می‌دهم که دریچه خاطراتم باز شود، خاطراتی یکباره به ذهنم هجوم می‌آورند، خاطراتی از نشانه‌های کوچک دیگر، که هرچند خام بودند، نشان می‌دادند که او هر آنچه در توانش بود انجام می‌داد.

بنابراین امشب، به جای آنکه روی کارهایی که پدرم انجام نداد متمرکز شوم، می‌خواهم به تمام چیزهایی که او انجام داد و به مشکلات شخصی خودش فکر کنم. می‌خواهم به قضاوت کردن درباره او پایان دهم.

چند وقتی است که به این واقعیت می‌اندیشم که پدرم در جنوب کشور و در خانواده‌ای بسیار فقیر بزرگ شد. او در دوران رکود بزرگ اقتصادی بالغ شد و پدر خودش، که سخت تلاش می‌کرد تا شکم فرزندانش را سیر کند، محبت کمی به خانواده‌اش نشان می‌داد و پدرم و خواهران و برادران او را خیلی خشن بزرگ کرد. چه کسی می‌توانست تصور کند که بزرگ شدن به عنوان یک سیاه‌پوست فقیر در جنوب، که عزت را از او گرفته و ناامیدش کرده بودند، و کسی که در عین حال سخت می‌کوشید تا در دنیایی که به پدرم به چشم یک زیردست نگاه می‌شد یک مرد شود، چطور بوده است.

پدرم به ایندیانا مهاجرت کرد و خانواده بزرگ خودش را داشت، و ساعت‌های طولانی در کارخانه فولاد کار می‌کرد، کاری که ریه‌ها را از بین می‌برد و روح را فروتن می‌سازد، تمام این کارها را می‌کرد تا از خانواده‌اش حمایت کند. پس آیا جای تعجب دارد که برای او بروز احساسات کار سختی باشد؟ آیا درک این دشوار است که او بخواهد قلب خود را سخت کند و به دور احساسات خود دیوار بکشد؟ و مهمتر از همه، آیا چیز عجیبی است که او پسرانش را تحت فشار بسیار زیادی قرار داد تا اجراکنندگان موفقی شوند، تا آنها را از آن نوع زندگی‌ای که او آن را غیرشرافتمندانه و فقیرانه می‌دانست نجات دهد؟ من کم‌کم دارم می‌فهمم که حتی خشونت پدرم نوعی عشق بود، البته عشقی معیوب ولی با این حال عشق. او به من سخت می‌گرفت چون دوستم داشت. چون نمی‌خواست کسی به فرزندانش به دیده‌ی تحقیر نگاه کند.

........

به نقل از انجمن حامیان مایکل جکسون

۰ نظر ۰۷ تیر ۹۷ ، ۰۳:۴۰
Michael Jackson

 


دریافت
مدت زمان: 2 دقیقه 40 ثانیه

 ویدیوی توضیح مایکل از لحظه ورودش به همراه بروک شیلدز به سالن شراین در ۲۶مین مراسم سالیانه اهدای جوایز گرمی و کسب ۸ جایزه

 ۲۸ فوریه ۱۹۸۴

 

 

 


دریافت
مدت زمان: 10 دقیقه 17 ثانیه

ویدیوی مایکل در پشت صحنه مراسم گرمی، پس از دریافت جوایز

 ۲۸ فوریه ۱۹۸۴

 

 


دریافت
مدت زمان: 25 دقیقه 14 ثانیه

ویدیوی مایکل در ۲۶مین مراسم سالیانه اهدای جوایز گرمی و دریافت ۸ جایزه گرمی 

۲۸ فوریه ۱۹۸۴

منبع:انجمن حامیان مایکل جکسون

۰ نظر ۲۴ اسفند ۹۶ ، ۱۳:۱۴
Michael Jackson

پادکستی زیبا و ارزشمند درباره  مایکل جکسون
© کاری از «رادیو ری‌وی‌یو»

دریافت

به نقل از انجمن حامیان مایکل جکسون

۰ نظر ۲۹ آذر ۹۶ ، ۱۷:۰۴
Michael Jackson
 صحبت‌های مایکل جکسون درباره‌ی حمله‌ی ناگهانى پلیس‌ها به خانه‌اش نورلند و ویران کردنِ

دریافت
مدت زمان: 1 دقیقه 41 ثانیه
منبع:انجمن حامیان مایکل جکسون
۰ نظر ۲۸ آبان ۹۶ ، ۱۱:۵۱
Michael Jackson

 آیا مایکل جکسون از عرب‌ها بدش می‌آمد؟



مدت زمان: 57 ثانیه
۱ نظر ۱۴ مهر ۹۶ ، ۲۳:۴۵
Michael Jackson

«نظر مایکل جکسون درباره ریمیکس‌ها»

۰ نظر ۱۲ مهر ۹۶ ، ۲۰:۳۶
Michael Jackson


خط زمان
یکشنبه 27 سپتامبر 2009
پیش فروش بلیط های فیلم this is it آغاز شد.

در روز 27 سپتامبر و اولین روز پیش فروش این فیلم سه هزار بلیط این فیلم در طی دو ساعت به فروش رفت.
سایت سینما بلند اعلام کرد که  تمام بلیطهای 160 نمایش فروخته شده است.
بدین ترتیب مایکل صاحب رکورد تازه ای در نرخ پیش فروش بلیط خواهد شد که پیشتر در تاریخ فیلم سابقه نداشته است.
مردم شهر لس آنجلس از سه روز پیش از آغاز فروش بلیط های اولین اکران این فیلم، در اطراف گیشه ها اردو زدند و تعداد سه هزار بلیط طی تنها دو ساعت فروخته شد. در سایر شهرها نیز بلیط های این فیلم با سرعت مشابهی در حال فروش رفتن است. ۸۰% از پیش فروش های آنلاین در ایالات متحده، مربوط به بلیط های فیلم This Is It بود. در طی ۲۴ ساعت اول، پیش فروش این بلیط ها چنان حکمفرما شد که با فیلم های تازه ی Avatar و The Twilight Saga: New Moon مقایسه گردید.
اما در بریتانیا، این فیلم رکورد پیش فروش فیلم های هری پاتر و سه گانه ی ارباب حلقه ها را تحت الشعاع قرار داده است. مدیر شرکت خرید فیلم ویو اینترتینمنت، استوارت بورمن میگوید طی روز اول در لندن بیش از سی هزار بلیط پیش فروش شده است. او می افزاید:
"من هرگز در طی ۲۵ سال سابقه ی کارم، به چنین موردی بر نخورده بودم. این یک پدیده ی واقعی است. و در فروش بلیط ها هیچ نشانی از کم رمق شدن دیده نمی شود."
کمپانی سونی اطلاع داده است که در شهرهای سرتاسر دنیا، مردم برای خرید بلیط ها هجوم آورده اند:
"تعداد بی سابقه ای از سینماهای ایالات متحده، بلیط تمام کرده اند و شهرهای لندن، سیدنی، تایلند، بانکوک و توکیو نیز وضع مشابهی را تجربه کرده اند."
در طی ۲۴ ساعت اول، مردم ژاپن بیش از یک میلیون دلار از پول خود را صرف خرید بلیط های این فیلم کردند. در فرانسه، استرالیا و نیوزیلند نیز بلیط ها تمام شدند.
سونی میگوید چنین پیش فروشی در تاریخ فیلم جهان سابقه نداشته است.


به نقل از انجمن حامیان مایکل جکسون

۰ نظر ۰۶ مهر ۹۶ ، ۰۶:۳۲
Michael Jackson

نیکوکاری

در فوریه سال 1995
مادری امریکایی به نام Donna Fleming در حالیکه کاملاً مشاعرش را از دست داده بود ، بعد از پرتاب دو فرزندش از بالای پلی در لس آنجلس به داخل رودخانه ، خودش نیز به داخل رودخانه پرید تا به زندگی اش خاتمه دهد !
نیروهای امداد بلافاصله خود را به صحنه رسانده و موفق شدند مادر و فرزند بزرگتر یعنی مایکل 2 ساله را نجات دهند اما متاسفانه طفل چند ماهه خانم فلمینگ به نام Graig توسط کالسکه ای که کودک داخلش قرار داده شده بود به اعماق رودخانه کشیده شده و جان باخت.
مایکل پس از اطلاع از این واقعه بلافاصله تصمیم گرفت به خانواده فلمینگ کمک کند . به همین دلیل او در اولین اقدام و به سرعت هزینه های درمانی مایکل فلمینگ 2 ساله رو که در جریان واقعه به شدت مجروح شده و در بیمارستان بستری شده بود رو پرداخت کرد . سپس مایکل درخواست کرد تا کلیه مخارج مراسم تدفین Graig از محل درآمدهای خودش پرداخت شده و برای طفل خردسال مراسم تدفین آبرومندی برگزار شود. همچنین ، مایکل بورس زندگی و تحصیلی مادام العمری رو برای حمایت و سرپرستی از مایکل فلمینگ اختصاص داد تا از بابت زندگی و تحصیل و آینده شغلی و کاری کودک آسوده خاطر باشد .
در 12 اسفند 1375 مایکل در مراسم خاکسپاری Graig حاضرشد.
این واقعه دردناک تا اون حد بر روی مایکل تاثیر گذاشته بود که او در هنگام انتشار اولین تک آهنگش از آلبوم History ، این یادداشت رو هم در کنار آهنگ منتشر نمود :
آهنگ Childhood رو تقدیم میکنم به Graig و برادر نجات یافتش Michael . همچنین امیدوارم این کمک مالی ناچیز بتونه کودکی و آینده Michael رو از گزند همه حوادث و مشکلات احتمالی مصون نگه داره . با عشق : MJ .


به نقل از انجمن حامیان مایکل جکسون

۰ نظر ۰۲ مهر ۹۶ ، ۱۷:۲۷
Michael Jackson
از ماست که بر ما است!!!! اول متشکریم از انجمن حامیان مایکل جکسون!! دوستان به ویدیو خوب دقت کنید!!!!!!!!!

قسمت با ارزشی از Super Bowl مایکل جکسون.(ویرایش و زیر نویس توسط انجمن حامیان مایکل جکسون)


۰ نظر ۰۲ مهر ۹۶ ، ۱۶:۱۳
Michael Jackson

 جشن ٣٠ اُمین سالگرد فعالیت هنری مایکل‌جکسون

 نسخه طولانى: bit.ly/30th_2001_HQ 

نسخه کوتاه: bit.ly/30th_2001_HD


گرد آوری و آپلود شده توسط انجمن حامیان مایکل جکسون!

۰ نظر ۳۰ مرداد ۹۶ ، ۲۳:۵۲
Michael Jackson

 

جشن سی اُمین سالگرد فعالیت هنری مایکل جکسون (بصورت تک نفره) در سالن "MadisonSquareGarden" واقع در شهر نیویورک آمریکا و در دو شب برگزار شد:
جمعه ٧سپتامبر٢٠٠١ و
دوشنبه ١٠سپتامبر٢٠٠١
 در این دو شب ستارگان بزرگی از سراسر دنیا حاضر مى‌شوند تا به مایکل جکسون ادای احترام کنند. سپس مایکل جکسون به روی صحنه می‌آید و لحظات شگفت‌انگیزتری را در این دو شب خلق می‌کند.
این اجرا اولین اجرای زنده‌ی مایکل در آمریکا پس از ١١ سال، و اتحاد دوباره‌ی مایکل و برادرانش پس از گذشت ٢٠ سال است.

 تمام بلیط‌های این دو شب در طی تنها پنج ساعت به فروش رفت!
این بلیطها گران ترین بلیطهای یک کنسرت پاپ تا به امروز محسوب می‌شوند، قیمت بهترین صندلی ها ۵،۰۰۰ دلار بود که شامل صرف شام با مایکل جکسون و دریافت یک پوستر امضا شده از طرف مایکل نیز می‌شد.
مایکل حدود ۷/۵ میلیون دلار از هر کدام از کنسرتهای دو شب به دست آورد، که اگر حساب کنیم هر دقیقه از کنسرت چیزی بیشتر از ۱۵۰،۰۰۰دلار می‌ارزید!

⭐️ برخی از ستارگان حاضر در جشن عبارت‌اند از:
لیزا مینلی، بیلی گیلمن، مارک آنتونی، انسینک، کریس تاکر، بریتنی اسپیرز، ساموئل ال. جکسون، ویتنی هوستون، آشر، مارلون براندو، شگی، ری چارلز، الیزابت تیلور، اسلش، میسی الیوت، نلی فورتادو، گلوریا گینور، گلادیس نایت، کنی راجرز، کوئینسی جونز و یوکو اونو (همسر جان لنون)

طی این جشن، بازیگرهای سرشناسی چون مارلون براندو، الیزابت تیلور، ساموئل ال جکسون و کریس تاکر به سخنرانی می‌پردازند، که کریس تاکر در هر دو شب با تقلید صدای مایکل حضار را می‌خنداند.

 این جشن هیچگاه به طور رسمی بر روی VHS/VCD/DVD/Blu-ray منتشر نشد و تنها گلچینی از اجراهای آن دو شب در اواخر ماه نوامبر همان سال از چند شبکه‌ی تلویزیونی پخش گردید که ترتیب بعضی اجراها نیز تغییر داده شده بود. ویژه برنامه‌ی تلویزیونی این جشن بیش از ۲۶ میلیون بیننده در آمریکا و بیش از ۴۶۰ میلیون بیننده در سراسر جهان داشت که باعث شد این برنامه به پربیننده ترین ویژه برنامه‌ی تلویزیونی دهه مبدل گردد.


 2 نسخه از این جشن را در اختیارتان انجمن قرار داده است، یکی همان نسخه‌ای که از تلویزیون پخش شد، با بهترین کیفیت و کمترین حجم ممکن، و دیگری کامل‌ترین نسخه‌ی موجود که چهار سال پیش توسط انجمن تدوین شده و مدت زمان آن بیش از ۳۶۰ دقیقه است.


برای دانلود به پست بعدی توجه نمایید!!

۰ نظر ۳۰ مرداد ۹۶ ، ۲۳:۴۴
Michael Jackson

١٣ ژوئن ۲۰۰۵

سالروز اثبات بى‌گناهی مایکل جکسون
و تبرئه شدن او از تمام اتهمات کودک‌آزاری

 نشر دهید تا کسانى که هنوز نمى‌دانند مطلع شوند.



دریافت
مدت زمان: 59 ثانیه



۰ نظر ۲۴ خرداد ۹۶ ، ۰۱:۳۹
Michael Jackson


The minute I started breaking the all-time record in record sales—I broke Elvis's records, I broke Beatles records—the minute it became the all-time best-selling album in the history of the Guinness Book of World Records, overnight they called me a freak. They called me a homosexual. They called me a child molester. They said I bleached my skin. They made everything to turn the public against me.
Remarks at National Action Network headquarters (9 July 2002)
"زمانی که شروع به شکستن رکوردها کردم. زمانی که رکوردهای الویس پریسلی و بیتلز را شکستم، زمانی که آلبومم به پرفروش ترین آلبوم تمام تاریخ تبدیل شد؛ همون زمان بود که آن‌ها من را خل خطاب کردند. آن‌ها مرا هم‌جنس‌باز خطاب کردند. آن‌ها مرا بچه‌باز خواندند. گفتند پوستم را سفید کردم. آن‌ها هر کاری کردند تا مردم را مقابل من قرار بدهند، این یک توطئه تمام عیار بود."
.....
بیانیه ی مایکل در شبکه نشنال اکشن در نهم جولای ۲۰۰۲

۰ نظر ۲۲ خرداد ۹۶ ، ۱۸:۳۵
Michael Jackson
🌎 روز زمین 🌏
صحبتهاى مایکل جکسون
در بخشى از مستند ThisIsIt



دریافت
مدت زمان: 59 ثانیه

ترجمه و گرد آورنده:انجمن حامیان مایکل جکسون
۰ نظر ۰۴ ارديبهشت ۹۶ ، ۲۰:۱۳
Michael Jackson

 نحوه طراحى چهره‌ی مایکل جکسون براى ویدیوى Thriller



دریافت
مدت زمان: 59 ثانیه
منبع:mjsf
۰ نظر ۳۰ فروردين ۹۶ ، ۱۵:۱۲
Michael Jackson

🎙بخشى از سخنرانى تاثیرگذار مایکل جکسون درباره ناامنى‌ها و وضع امروزه‌ی جهان
📆 سال ٢٠٠٢، باشگاه فوتبال اکسترسیتى (پس از انتخاب شدن به عنوان سرپرست افتخارى تیم)

 

 

دریافت
مدت زمان: 59 ثانیه

منبع:انجمن حامیان مایکل جکسون

۰ نظر ۳۰ فروردين ۹۶ ، ۱۵:۰۰
Michael Jackson